بنام خداوند بخشاینده مهربان - خداوند جان وخرد، اولین مطلب را در این وبلاگ درج نموده واز پروردگار عالمیان میخواهم که مرا توفیق عطا فرماید تا به عنوان یک شاعر تازه وارد در دنیای شعر وادب فارسی، گفته های ناگفته را بازگویم، نیکی ها را ستایش کنم وبدیها را باز جویم.

با احترا شفیق احمد ستاک - تورنتو- ۱۲ حوت  (اسفند) سال ۱۳۸۹ برابر با سوم مارچ ۲۰۱۱

 استفادهء مثبت وبجا، از "فیس بوک" که دلم میخواهد آنرا به "کتاب چهره ها" در فارسی دری ترجمه کنم، اسباب سرودن ابیات آتی را فراهم آورده است، زیرا برادران وخواهرانی هستند که اشعار وتک بیتهای زیبا وماندگار استادان سخن و شاعران شیرین کلام پارسی، به ویژه سروده های بیدل شاعر آیینه ها را در صفحات "کتاب چهره ها" درج ودرمعرض دید خوانندگان وعلاقمندان قرار میدهند؛ چنانکه خواندن اشعار یاد شده، بارها این حقیر را وا داشته است تا به استقبال از آثار شاعران دیگر بخصوص بیدل، چند بیتی بسرایم که درهمین رابطه، نظم ناموزون زیرین را به عنوان مشت نمونهء خروار خدمت خوانندگان گرامی تقدیم میدارم.

"او سپهر و من کفِ خاک، او کجا و من کجا"  (1)
او چو سروی، من چو خاشاک، او کجا ومن کجا
او شرابی پخته از انگور شیرین در صراحی
من اسیر پنجهء تاک، او کجا ومن کجا
من چو گردی پست در کوخی، بدامان حصیری
او چو کاخی سر بر افلاک، او کجا ومن کجا
او صفا وپاک و بی آلایش از آلودگیها
من کثیف و زشت و ناپاک، او کجا ومن کجا
من به جنگ دشمنان زار وزبون و ناتوانم
او شجاع وسخت بی باک ، او کجا ومن کجا
او عیاری، شهسواری، رادمردی استواری
من چو صیدِ رویِ فتراک، او کجا ومن کجا
او بهارِ رحمت و باران و آبِ زندگانی
من یکی خشکیده "ستاک" او کجا ومن کجا
                   *** 

بیت آغازین یکی از اشعار میرزا عبدالقادر بیدل است که در "فیس بوک" یا "کتاب چهره ها"  از سوی "سارا بشیر نظامی" درج گردیده بود.